دعوت به مراسم داستان خوانی

پاییز و پیرزن

shiviari — Tue, 10 Nov 2009 19:45:18 GMT

ایستاد.برگ های درختان به قربانیان نبرد شبانه ای می ماندند که زمین را پوشانده بودند.نگاهی طولانی بر آنها انداخت و سری تکان داد.سر را بلند کرد و به شاخه های لخت درختان خیره شد.دوباره به راه افتاد.هنوز چند قدم دور نشده بود که باز ایستاد و به عقب نگاه کرد.باز هم نگاهی به برگ های فرو ریخته و درختان برهنه و باز هم اندیشه و سکوت.سرش را تکان داد و به راه افتاد.

19/8/1388

بدون شرح! *

shiviari — Wed, 16 Sep 2009 19:10:18 GMT

ماجراهای بعد از انتخابات ریاست جمهوری دهم در 22خرداد 1388 کم کم دارد آشکار می شود و علاوه بر جنبه های تراژیک آن،اتفاق های طنزش هم تلخندی

را بر لب می آورد:

می گویند در جریان تظاهرات و ناآرامی های پس از انتخابات ،یک عدد دزد محترم در

روز روشن اقدام به سرقت رادیوپخش خودرویی می کند و بعدش هم البته فرار...

دزد بدشانس در حین فرار،به سد لباس شخصی های عزیز باتوم به دست برخورد

می کند و از قضا این دوستان برای ثواب،شروع می کنند

به ضرب و شتم دزد بی نوا

با باتوم های خوش دست شان.از آن سو،عده ای از مردم که در حمایت از صاحب

خودرو ،به تعقیب دزد پرداخته بودند،با مشاهده ی ضرب و شتم سارق توسط لباس

شخصی ها ،فریاد می زنند:

" نزنیدش!نزنیدش!دزد است!..."

اگر کاریکاتوریست بودم،زیر چنین صحنه ی نابی می نوشتم:بدون شرح!

*با استفاده از مطلبی در روزنامه ی اعتماد مورخه ی 3/6/88 با

عنوان "نقدی بر یادداشت برای همکاران روزنامه نگار" نوشته ی

آقای سعید دهقان

حمید یوسفی

دليل منطقي

shiviari — Wed, 24 Jun 2009 20:22:18 GMT

سرم روي دفتر بود كه صدايش آمد:

- آوردمش..!

سرم را بلند نكردم:

- چي رو؟

- دليلي كه مي خواستي!

- دليل؟

- آره...همون دليل منطقي كه گفتي!

مردي غول پيكر با سري كوچك و تراشيده كنارش ايستاده بود و

لبخند مي زد.

"معصوم چهارم"

shiviari — Fri, 01 May 2009 18:56:18 GMT

داستانی کوتاه از هوشنگ گلشیری

حالم خوب نیست. نمی‌توانم به اداره بروم. دیشب دوباره خون‌دماغ شدم، توی خواب. بعد هم دیگر نتوانستم بخوابم. راستش ترسیدم خوابم ببرد. آخر در بیداری اختیار آدم دست خودش است. اما خواب که باشد چی؟ مقصودم البته فقط خون‌دماغ نیست. از کجا که آدم توی خواب حرف‌هایی نزند که نباید؟ پیرزن صاحبخانه می‌گفت توی خواب داد می‌زدم، آن‌هم من. این یکی زن خوبی است. می‌گفت: «باید سعی کنید بخوابید.» خوب، نمی‌توانم. دست خودم که نیست. شاید اگر خانه‌ام را عوض کنم، بشود. مجبورم عوض کنم، پس نگو: «چرا هر دو سه ماهی این کار را می‌کنی؟» حالا باید بفهمی‌که چرا. مثلا همین بی‌خوابی، یا خون‌دماغ مگر دلایل قانع‌کننده‌ای نیستند؟ تمام بدنم هم درد می‌کند، درست مثل کسی که زده باشندش، چند نفر. شاید هم از بس راه رفتم، دیروز، خیلی که نه، یعنی ناچار شدم بزنم به کوچه‌‌ها، و بعد دیگر از این کوچه به آن کوچه. بعد دیدم اگر یک‌دفعه برسم به یکی از همین کوچه‌های تاریک، شاید هم بن‌بست، آن‌وقت چی

جنگ (WAR)

shiviari — Fri, 13 Mar 2009 18:15:18 GMT

نویسنده: لوئیجی پیراندلو

برگردان: مانی جاوید
-
مسافراني كه رم را با قطار سريع السير شب ترك كرده بودند، بايد تا رسيدن سپيده دم در ايستگاه كوچك شهر فابريانو منتظر مي ماندند تا بتوانند به وسيله يك واگن كهنه كه به خط اصلي اضافه شده بود، سفرشان به سمت شهر سالمونا را ادامه دهند.
نزديك صبح، زن درشت هيكلي كه لباس عزا پوشيده بود مثل يك بقچه بزرگ از هم در رفته از داخل در واگن درجه دو به بالا كشيده شد؛ واگن اتاقكي خفه و دود گرفته بود كه پنج نفر هم شب را در آن گذرانده بودند. پشت سر او شوهرش كه لاغر و ضعيف الجثه بود، نفس زنان و ناله كنان وارد شد. شوهر كه صورتش مثل گج سفيد شده بود، چشمان كوچك و براقي داشت و به نظر خجالت زده و مظطرب مي آمد.
او بالاخره روي يك صندلي نشست و از مسافراني كه جاي نشستن را برايشان آماده و در سوار شدن به همسرش كمك كرده بودند مودبانه تشكر كرد. بعد رو كرد به زنش و آرام يقه پالتو او را پايين آورد و پرسيد:"مشكلي كه نداري عزيزم؟"

"تبلیغی برای خودکار بیک" یا "در مسلخ عشق"!

shiviari — Mon, 16 Feb 2009 03:30:18 GMT

آناهیتا اوستایی

آقای دکتر پشت میزش نشسته بود و آخرین چای روز کاری‌اش را می‌نوشید. به منشی‌اش گفت: «بعدی»
Narrator : آقای دکتر حسین ب. سی و هشت ساله متولد فرانکفورت است. او چندان به زبان فارسی مسلط نیست. زندگی ساده و آرامی را در کنار پدر ایرانی‌اش در تهران می‌گذراند. عضو انجمن حمایت از حیوانات فرانکفورت است. تا شش ماه دیگر به منشی‌اش علاقه‌مند می‌شود و تا حدود یک سال دیگر با او ازدواج می‌کند.
مرد جوان بلند قدی داخل اتاق آمد که به شدت نفس‌نفس می‌زد. دکتر گفت: «بفرمایید بنشینید آقا»
- تموم راهو دویدم. یه هفته است این قرارو گذاشتم. گفتم دیر برسم زشته.
: اختیار دارین آقا چه کمکی می‌تونم بهتون بکنم؟
- غرض از مزاحمت این‌که شما دو هفته‌ی قبل منو کشتین

کلاغ آخر از همه می‌رسد

shiviari — Wed, 17 Dec 2008 05:44:07 GMT

ایتالو کالوینو / اعظم رسولی

چین و شکن‌های ملایم و شفاف سطح رودخانه، به توری می‌ماند که آب از میانش جریان یابد. هر از گاهی، صدایی مثل صدای به هم خوردن بال‌هایی نقره‌ای بر روی سطح آب، به گوش می‌رسید: پشتِ ماهی قزل‌آلایی بر روی آب ظاهر می‌شد و با پیچ و تابی باز در آب فرو می‌رفت. یکی از مردها گفت: «اینجا پر از ماهی قزل‌آلاست.»

دیگری گفت: «یه نارنجک بنداز تو آب، همه‌شون میان بالا.» از کمربندش نارنجکی درآورد و خواست ضامنش را بکشد.

پسربچه‌ای که داشت او را نگاه می‌کرد، جلو آمد، پسر بچه‌ی کوه‌نشینی بود، با صورتی به شکل سیب. گفت: «بِدِش به من.» و تفنگ را از دست یکی از آن مردها گرفت. مرد گفت: «این دیگه چی می‌خواد؟» و خواست تفنگ را پس بگیرد. امّا پسرک اسلحه را به طرف آب نشانه رفته بود، گویی به دنبال هدفی می‌گشت. مرد تازه می‌خواست بگوید که: «اگه به آب شلیک کنی فقط ماهی‌ها رو می‌ترسونی، همین و بس.» امّا حتّی مجال تمام کردن حرفش را هم پیدا نکرد. سر و کلّه‌ی ماهی قزل‌آلایی پیدا شد، پیچ و تابی به خود داد، و پسرک گویی آنجا فقط در انتظار او بود، گلوله‌ای به سویش شلیک کرد، ماهی قزل‌آلا آمد روی سطح آب. مردها گفتند: «عجب.»

توصيه نامه ای برای شواليه براق زره

shiviari — Fri, 10 Oct 2008 16:42:55 GMT

جرالد دبلیو آهو

شواليه براق زره بيرون غار اژدها فرياد زد:آهای اژدها !بيا بيرون که شقه شقه ات کنم!
اژدها گفت:چرا؟مگر من چه کارت کرده ام؟شواليه گفت:اگر تو را شقه نکنم،نمی توانم
با شاهزاده خانم ازدواج کنم.اژدها پيشنهادی کرد:ببين!من حاضرم سفارش ات را بکنم.
يک دست خط می نويسم،مهر وامضا می کنم و می فرستم به قلعه ،که تو مرا شقه
کرده ای،تا از اين خون و خونريزی خلاص شويم.
شواليه فکری کرد و گفت:فکر می کنم معامله منطقی و معقولی باشد!
بعد اسبش را هی کرد و رفت.
اژدها زير لبی گفت:شواليه را باش،مخ يوخ!

*****************************************
جرالد دبلیو آهو Gerald W. Aho از نویسندگان نسل نو آمریکاست و در داستان های
کوتاه کوتاه خود با نگاهی انتقادی،جنبه های اغراق شده زندگی آمریکائی ها را زیر ضرب
می گیرد.
داستان و معرفی نویسنده آن از روزنامه اعتماد،۲۹ دی ماه ۸۱ ویژه نامه هفت
(می نیمالیسم )گرفته شده است.

مرگ مدام در ماوراة عشق

shiviari — Fri, 05 Sep 2008 18:33:18 GMT

گابريل گارسيا ماركز

برگردان: بهمن فرزانه

شش ماه و يازده روز از عمر سناتور« انسيمو سانچز» 1 باقي مانده بود که مهم‌ترين زن زندگيش را ملاقات کرد. با او در دهکدة «گلستان نايب السلطنه» آشنا شد. دهکده شب‌ها پناهگاه کشتي‌هاي قاچاقچي‌ها بود و در روز روشن به‌نظر بيهوده‌ترين گوشة صحرا مي‌رسيد، در روبه‌رويش دريايي بود سوزان و ساکن و آن‌قدر دور از همه جا که هرگز ممکن نبود کسي تصور کند در آن‌جا کسي بتواند خط سرنوشت ديگري را تغيير بدهد. حتي اسم دهکده نيز به‌نظر يک شوخي مي‌رسيد چون تنها گل سرخي که در دهکده ديده شد همان شاخة گل سرخي بود که سناتور سانچز، شبي که با «لائورا فارينا»2 آشنا شد به آن‌جا آورد

عوضي

shiviari — Thu, 28 Aug 2008 18:54:32 GMT

داد زدي:طناب رو بكش!

طناب را جمع كردم.حلقه هاي طناب را در دستم سبك و سنگين كردم و تالاپي انداختم پايين.

صدايت آمد: چيكار مي كني ، عوضي؟

ساكم را جمع كردم.آن كاسه هاي گلي را گذاشتم و راه افتادم.

صدايت ضعيف و ضعيف تر مي شد:چيكار مي كني...عوضي؟

7/6/87